تفسير : اگر كور دلان ايمان نياورند عجب نيست در آيات گذشته به اينجا رسيديم كه افرادى هستند همچون مردگان و نابينايان كه سخنان انبياء در دل آنان كمترين اثرى ندارد ، به دنبال آن در آيات مورد بحث براى اينكه پيامبر ص را در اين زمينه دلدارى دهد تا زياد غمگين و ناراحت نگردد ، نخست مىفرمايد « ما تو را به حق براى بشارت و انذار فرستاديم ، و هيچ امتى در گذشته نبود مگر اينكه انذار كننده اى داشت » ( * ( إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَنَذِيراً وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ ) * ) . همين قدر كه در انجام وظيفه « بشارت » و « انذار » كوتاهى نكنى براى تو كافى است ، تو نداى خود را به گوش آنان برسان ، به پاداشهاى الهى بشارت ده ، و از كيفرهاى پروردگار آنها را بترسان ، خواه پذيرا شوند يا بر سر عناد و لجاج بايستند . قابل توجه اينكه در آخرين آيه بحث گذشته فرمود : * ( إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ ) * ، ولى در نخستين آيه مورد بحث مىگويد : « ما تو را بشير و نذير به حق فرستاديم » اشاره به اينكه اگر تو انذار كننده اى از سوى خودت اين كار را نمىكنى ، اين ماموريتى است كه ما بر عهده ات گذارده‌ايم . و اگر در آيه گذشته تنها روى انذار تكيه شده بود به خاطر آن بود كه سخن از جاهلان لجوجى در ميان بود كه همچون مردگان قبرستان پذيراى هيچ سخنى نبودند ، اما در اينجا وظيفه انبياء را به طور كلى بيان مىكند كه داراى هر دو جنبه بشارت و انذار است ، منتها در پايان اين آيه مجددا روى نذير تكيه مىكند چرا كه بخش اصلى دعوت انبيا در برابر مشركان و ظالمان از طريق « انذار » بوده است . « خلا » از ماده « خلاء » در اصل به معنى مكانى است كه ساترى در آن نباشد اين واژه هم در مورد زمان به كار مىرود ، و هم مكان ، و از آنجا كه زمان